You are here

ทำให้เสียทรัพย์ บุกรุกโดยเหตุฉกรรจ์

คำพิพากษาฎีกาที่ ๙๙๗๓/๒๕๕๓

       โจทก์กับจำเลย มีคดีความกันที่ศาลชั้นต้นเรื่องสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทอยู่ว่าฝ่ายใดมีสิทธิครอบครองดีกว่ากัน เมื่อทั้งสองฝ่ายโต้เถียงการครอบครองกันอยู่ การที่จำเลย ให้ชาวบ้านเข้าไปในที่ดินพิพาทเพื่อตัดต้นยูคาลิปตัส จึงเป็นการเข้าใจโดยสุจริตว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลย การกระทำของจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานบุกรุก

        แม้โจทก์จะอ้างว่าต้นยูคาลิปตัส โจทก์เป็นผู้ปลูกก็ตาม แต่ต้นยูคาลิปตัสเป็นไม้ยืนต้นจึงเป็นส่วนควบของที่ดินพิพาทตาม ป.พ.พ. มาตรา ๑๔๕ วรรคหนึ่ง และตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้าของที่ดินพิพาท ซึ่งเป็นเจ้าของทรัพย์ประธานตาม ป.พ.พ. มาตรา ๑๔๔ วรรคสอง เมื่อโจทก์และจำเลย โต้เถียงสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทกันอยู่ เท่ากับว่า โจทก์และจำเลย โต้เถียงกรรมสิทธิ์ของต้นยูคาลิปตัสซึ่งปลูกอยู่ในที่พิพาท การที่จำเลย ให้ชาวบ้านเข้าไปตัด พฤติการณ์จึงมีเหตุอันสมควรให้จำเลย เข้าใจโดยสุจริตว่า ต้นยูคาลิปตัสเป็นของจำเลยเช่นกัน การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์